Patryk Zbroja

adwokat

Kancelarię adwokacką prowadzi w Szczecinie. Specjalizuje się w prawie cywilnym i gospodarczym, w tym związanym z prawem morskim.
[Więcej >>>]

eBook

Mikołaja nie będzie…

Patryk Zbroja06 grudnia 2019Komentarze (0)

Niestety w sprawie restrukturyzacji ST3 Offshore dochodzi do kolejnego nagłego zwrotu akcji.

Przypomnę, że po zatwierdzeniu przyjętego przez Sąd układu wydawało się, że pojawia się ponownie szansa na jego realizację.

Przedstawiciele spółki zapewniali o zabezpieczeniu na depozycie notarialnym zagwarantowanej przez inwestora (Agencji Rozwoju Przemysłu SA) kwoty 40 mln PLN, zapewniających spłatę należności w uzgodnionych wysokościach. Decyzje miały być przemyślane i poparte odpowiednim biznes planem oraz trafnymi założeniami gospodarczymi.

Sąd restrukturyzacyjny dał wiarę tym zapewnieniom i zatwierdził układ w dniu 26.11.2019 r.

Równolegle i dość niespodziewanie okazało się, że Sędzia Komisarz zakwestionowała uchwały rady wierzycieli, która miała zatwierdzić szereg pożyczek udzielanych spółce od grudnia 2018 r. (łącznie na ponad 38 mln PLN) w czasie trwania restrukturyzacji. Początkowo zostały uchylone dwie z tych uchwał, a następnie wszystkie pozostałe.

I jakby tego było mało, okazało się, że spółka nie ma jednak wystarczających własnych środków na wypłaty wynagrodzenia dla pracowników i to w gorącym grudniowym okresie przedświątecznych zakupów…

O tej sytuacji możesz dowiedzieć się również z niektórych nadal niezależnych od władzy mediów, np. TUTAJ>>> i TUTAJ>>>.

Ale to jednak nie wszystko…

Wierzyciele wstrzymali oddech, licząc że nikt nie złoży wniosku o uzasadnienie postanowienia o zatwierdzeniu układu, co – przy zastosowaniu nowych przepisów – dało szansę na jego uprawomocnienie ostatecznie nawet w tym tygodniu (jeżeli w terminie 7 dni od ogłoszenia postanowienia, nikt by takiego wniosku nie złożył). W konsekwencji była szansa na otrzymanie obiecanych środków finansowych co najmniej do końca roku, a może nawet przed świętami.

Termin do złożenia wniosku o pisemne uzasadnienia mijał we wtorek 3.12.2019 r.

Co się okazało?

Według stanu na wczoraj, wniosek o pisemne uzasadnienie złożył 1 (jeden) jedyny wierzyciel.

Pytanie który?

Nikt nie był w stanie podać prawidłowej odpowiedzi 🙂

Okazało się, że wniosek złożyła… Agencja Rozwoju Przemysłu SA.

Czyli ten sam podmiot, który miał jakoby zainwestować w spółkę ST3 Offshore i zabezpieczył wcześniej znaczną kwotę 40 mln PLN na spłatę wierzycieli.

Czy jest ktoś obecny na sali, który byłby w stanie logicznie wyjaśnić taki zabieg?

Inwestor blokuje uprawomocnienie się orzeczenia, które jest warunkiem zabezpieczonej wypłaty zobowiązań i zakończenie „restrukturyzacji”?

Co się stało w okresie ostatnich 7 dni?

Jedyna sensowna odpowiedź to polityczna zmiana strategii wobec spółki ST3 Offshore, której chyba już w tym układzie właścicielskim nie czeka świetlana przyszłość.

Oczywiście nie jest wykluczone, że wniosków o uzasadnienie trafi do Sądu ostatecznie więcej niż ten jeden. Ale nie ma to już istotnego znaczenia dla dalszego losu sprawy.

Z uwagi na konieczność przygotowania pisemnego uzasadnienia, jego doręczenia wnioskodawcy, a następnie upływ 2-tygodniowego terminu do złożenia ewentualnego zażalenia, prawomocne zakończenie sprawy w tym roku jest już niemal niemożliwe.

Zwłaszcza, że ten podmiot, który miał być gwarantem zakończenia i spłaty zobowiązań sam zapowiada wniesienie zażalenia i w praktyce – jak się wydaje – robi wszystko, aby do tego zakończenia nie doszło.

Tak więc, dla wierzycieli ST3 Offshore Mikołaja nie będzie

 

 

Na dzisiejsze posiedzenie ws. zatwierdzenia układu ST3 Offshore wybrałem się ponownie osobiście.

Byłem niezmiernie ciekawy sądowego orzeczenia 🙂

Wtorek, 26.11.2019 r. to drugi z terminów rozprawy (pierwszy odbył się 6.11.2019 r.), wyznaczonych przez Sąd Restrukturyzacyjny w celu umożliwienia zatwierdzenia uchwał rady wierzycieli przez Sędziego Komisarza.

Dla niewtajemniczonych – Sąd Restrukturyzacyjny (choć też orzekający jednoosobowy) to nie ta sama osoba, co Sędzia Komisarz 😉

W każdym razie, uchwały rady wierzycieli miały akceptować i potwierdzać skuteczność umów, udzielających spółce ST3 Offshore znacznych pożyczek.

Taką potrzebę widział zresztą jeszcze na początku października Sąd Restrukturyzacyjny.

Przypomnę, że w okresie od grudnia 2018 r. do września 2019 r. celem zaspokajania bieżących kosztów, spółka ST3 Offshore zaciągnęła szereg zobowiązań od spółek Skarbu Państwa (MS TFI, Mars Finance1, PGZ) na łączną kwotę 38,1 mln PLN.

Miałem i chyba zresztą nie tylko ja, nieodparte wrażenie, że kwestia przesądzenia statusu tych pożyczek była dla Sądu Restrukturyzacyjnego do tej pory istotna i powinna poprzedzać wydanie decyzji co do zatwierdzenia samego układu.

Bo jeżeli byłoby inaczej, to jaki byłby cel odraczania rozprawy w dniu 8.10.2019 r.? 🙂

W tzw. międzyczasie uchwały Rady Wierzycieli zostały zresztą wyłożone do wglądu zainteresowanym, ale nie zostały jednak formalnie zatwierdzone przez Sędziego Komisarza.

Do dzisiaj. Okazało się właśnie rano, że dwie z uchwał w sprawie pożyczek zostały przez Sędziego Komisarza uchylone.

Wydawało się więc, że – zakładając dotychczasowe stanowisko Sądu Restrukturyzacyjnego – postanowienie ws. zatwierdzenia układu albo odmowy jego zatwierdzenia nie zostanie podjęte i termin rozprawy zostanie ponownie odroczony.

Oczywiście, tak funkcjonująca procedura (przypomnę: „przyspieszonego postępowania restrukturyzacyjnego”) z szybkością nie ma za wiele wspólnego. Zwłaszcza, że na orzeczenie czekają od ponad 2 lat nie tylko sam dłużnik, czy przede wszystkim pokrzywdzeni wierzyciele, ale i w ostatnim czasie pożyczkodawcy oraz pracownicy przedsiębiorstwa dłużnika. To przecież „być, albo nie być” dla tej spółki.

Tym razem, sprawa zdecydowanie przyspieszyła.

Po wysłuchaniu stanowisk Stron, Sąd Restrukturyzacyjny podjął najpierw decyzję o braku podstaw do umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego, a następnie tę najistotniejszą, czyli…:

… postanowienie o zatwierdzeniu układu przyjętego przez wierzycieli w dniu 12.06.2019 r.!

W krótkich ustnych motywach uzasadnienia Sąd Restrukturyzacyjny zaakcentował, że – zgodnie ze stanowiskiem nadzorcy sądowego – nie ma podstaw do uznania, że proponowana treść układu przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnej z przepisami.

W ocenie Sądu nie zachodzi również inna przesłanka blokująca zatwierdzenie, tzw. oczywistego niewykonania układu. Sąd ocenił, że niezależnie od źródła finansowania, dłużnik realizuje na bieżąco swoje zobowiązania. A dodatkowo ma zabezpieczoną kwotę wystarczającą do spłaty wierzycieli (też niezależnie od jego źródła), zgodnie z treścią układu. Sąd uznał też za wiarygodne przedstawicieli dłużnika o dobrych perspektywach rozwoju przedsiębiorstwa na rynku offshorowym.

Wreszcie, Sąd uznał ostatecznie, że nieprawomocne uchylenie 2 uchwał Rady Wierzycieli przez Sędziego Komisarza nie ma wpływu na możliwość rozstrzygania w niniejszej sprawie. Podobnie zresztą, jak status udzielonych pożyczek. Choć wydaje się, że nie jest to do końca konsekwentne stanowisko.

W każdym razie na pierwszy rzut oka, wierzyciele na pewno poczują ulgę.

Pojawia się przecież nagle szansa na odzyskanie swoich należności i to w znacznej części!

Jest jednak jeszcze do spełnienie kilka warunków, w tym jeden najistotniejszy: prawomocność postanowienia o zatwierdzeniu układu.

Postanowienie o zatwierdzeniu układu (obejmujące całą jego treść), powinno podlegać co prawda od razu obwieszczeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Jest jednak nieprawomocne.

Co to oznacza? Mniej więcej to, że przysługuje od niego środek odwoławczy (zażalenie), który wnosi się w terminie dwóch tygodni.

Termin ten rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia postanowienia wraz z pisemnym uzasadnieniem.

Natomiast pisemne uzasadnienie sporządza się i wysyła na wniosek zasadniczo w terminie tygodnia od dnia posiedzenia, na którym wydano postanowienie.

Termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem.

Czyli w praktyce wygląda to tak, że Sąd Restrukturyzacyjny będzie teraz przez 7 dni, tj. do 3.12.2019 r. czekał na złożenie wniosku o pisemne uzasadnienie.

Jeżeli taki wniosek wpłynie, to Sąd musi sporządzić uzasadnienie i wysłać postanowienie wraz z uzasadnieniem na adres wnioskodawcy. Nawet gdyby Sąd miał uzasadnienie już przygotowane, to najszybciej wyśle je zapewne 4.12.2019 r. Teoretycznie zostanie doręczone wnioskodawcy najszybciej 5.12.2019 r. Czyli wnioskodawca będzie mógł złożyć zażalenie w terminie 2 tygodni, tj. do 19.12.2019 r. Jeżeli złoży, to postanowienie nie będzie prawomocne.

Może być jednak też tak, że nikt z wierzycieli nie odważy się złożyć wniosku o uzasadnienie. Niezależnie od innych kwestii, w tym wątpliwości prawnych, powinno im przecież zależeć na szybkim uprawomocnieniu się orzeczenia. Jest to warunek wypłaty ich należności.

W takim przypadku Sąd i tak musi odczekać łącznie dwa ww. okresy tj. tydzień na uzasadnienie i dodatkowo dwa tygodnie jako termin do ewentualnego złożenia zażalenia. Prawomocność nastąpiłaby wtedy nieco szybciej, bo już po 17.12.2019 r.

Czy zatem jeszcze szansa dla wierzycieli?

Na pewno jest, ale pod warunkiem, że postanowienie o zatwierdzeniu układu stanie się prawomocne, czyli że żaden z 400 wierzycieli nie wniesie zażalenia.

Interesujące, jak to się dalej potoczy…

Oczywiście pomijam całkowicie w tym miejscu rozważania dotyczące losu spółki ST3 Offshore w przyszłości i realnych szans na jej dalsze funkcjonowanie w warunkach rynkowych.

 

 

 

Od wejścia w życie nowych przepisów minął nieco ponad 1 miesiąc, a od naszej ostatniej, wstępnej publikacji ws. Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych (dalej będę używał skrótu: CRBR) niecały tydzień. Okazuje się tymczasem, że omawiana regulacja budzi dużo uzasadnionych wątpliwości.

Jestem właśnie świeżo po takiej rozmowie z doświadczonym przedsiębiorcą (specjalizującym się w usługach stoczniowych), który zatroskany czekających go obowiązków – ich wykonanie będzie przecież egzekwowane już od 13.04.2020 r. – próbował przebrnąć przez najnowsze przepisy.

Niestety poległ sromotnie..

Spróbujmy zatem przyjrzeć się podstawowym kwestiom.

Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych

Do jakich podmiotów odnosi się Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych?

To może zacznijmy od tego, do jakich podmiotów odnosi się CRBR?

Okazuje się, że CRBR gromadzi dane beneficjentów rzeczywistych jedynie spółek (a nie np. indywidualnych działalności gospodarczy, fundacji lub stowarzyszeń, choćby prowadziły działalność gospodarczą) i to też nie wszystkich, a spółek:

Czytaj dalej >>>

Niezrażony 10-dniowym brakiem dostępu do akt postępowania w sądowym sekretariacie, zaryzykowałem osobisty udział w dzisiejszej (czyli 5 listopada 2019) rozprawie restrukturyzacyjnej.

Niepewna listopadowa pogoda nie stanowiła tym razem przeszkody 😉 A jesienne barwy spadających liści przypominały o 2 rocznicy wszczęcia przyspieszonego postępowania układowego w sprawie ST3 Offshore.

Po przemknięciu między funkcjonariuszami sądowej policji, którzy nawet nie zdążyli odpowiedzieć na moje pytanie, czy mogę przejść obok tzw. bramki wykrywania metali (a nie – przez nią), udałem się ciemnym korytarzem w kierunku sali nr 12. W sądowym budynku z daleka było widać, w którym miejscu odbędzie się rozprawa. Pod salą zebrało się już trochę osób: znakomici przedstawiciele palestry, reprezentanci dłużnika, nadzorca sądowy, przedstawicieli kilku wierzycieli. Jednym słowem – najwytrwalsi z wytrwałych

Wywołanie sprawy, sprawdzenie obecności, wniosek dłużnika o zatwierdzenie układu niezależnie od prowadzonej i niezakończonej procedury zatwierdzania uchwał rady wierzycieli w sprawie zaciąganych przez dłużnika pożyczek.

Stanowiska stron. Słychać solenne obietnice, że wystarczy wykreślenie z firmy dodatku „w restrukturyzacji”, a kontrahenci już niemal czekają z gotowymi umowami. Dociera miła nuta zapewnień, że po spłacie wierzycieli spółka doskonale sobie poradzi. Tyle, że – pojawia się też inny głos z sali – środki na bieżące funkcjonowanie powoli się kończą i być może będzie potrzebna kolejna pożyczka.

Decyzja Sądu – czekamy na zakończenie postępowania w sprawie udzielonych do tej pory pożyczek i postanowienie w co do zatwierdzenia lub odrzucenia układu nie zapadnie szybciej niż 26 listopada 2019 r.

Jeszcze tli się płomień nadziei, jeszcze widać szansę.

Ale przychodzi też na myśl taka oczywista refleksja, że po jesieni zawsze nastaje zima…

Czyli w sumie niewiele się zmieniło od mojego ostatniego wpisu pt. „ST3 Offshore – światełko w tunelu coraz dalej„.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na 8.10.2019 r. planowana była rozprawa Sądu restrukturyzacyjnego w postępowaniu układowym prowadzonym przeciwko dłużnikowi ST3 Offshore.

Sąd miał wydać orzeczenie o zatwierdzeniu albo odmowie zatwierdzenia układu przyjętego przez wierzycieli 11.06.2019 r.

O dodatkowych uwarunkowaniach i nagłym „zwrocie akcji” w tej sprawie i pojawiającym się dla wierzycieli światełku w tunelu pisałem ostatnio TUTAJ >>>

Rozprawa się odbyła i… została odroczona na dzień 5.11.2019 r. oraz na dodatkowy termin 26.11.2019 r.

Do wydania postanowienia nie doszło z przyczyn formalnych, a mianowicie: braku zatwierdzenia przez sędziego komisarza uchwał rady wierzycieli z sierpnia i września 2019 r. (głównie dotyczących udzielonych dłużnikowi pożyczek) oraz ze względu na niewłaściwy tryb – w ocenie sądu – publikacji tych uchwał.

Powiem szczerze, że nie jestem zaskoczony samym faktem odroczenia, zwłaszcza w kontekście pośpiechu i działania na ostatnią chwilę ze strony większościowego udziałowca dłużnika, tj. Mars TFI oraz potencjalnego inwestora w postaci Agencji Rozwoju Przemysłu.

Wskazane konkretne przyczyny odroczenia zaskoczyły mnie już nieco bardziej.

Tym bardziej, że istniał co najmniej miesiąc na uzupełnienie tego typu braków funkcjonowania rady wierzycieli, a na posiedzeniu niejawnym odbytym jeszcze we wrześniu sąd restrukturyzacyjny (w tym samym składzie) dysponował takim samym materiałem sprawy i miał – moim zdaniem – wystarczające podstawy do podjęcia odpowiednich decyzji i uzupełnienia dostrzeżonych uchybień.

Nie mogę w tym miejscu też wykluczyć poglądu, który podkreśla jeden ze znajomych wierzycieli, że żaden z sędziów nie chce przejąć na siebie odpowiedzialności zatwierdzania udzielonych pożyczek, które mogą mieć znamiona niedozwolonej pomocy publicznej. Ale jest to zagadnienie zdecydowanie bardziej skomplikowane…

Warto zwrócić uwagę, że odroczenie rozprawy na termin 26.11.2019 r. (zapewne wtedy Sąd restrukturyzacyjny zamierza wydać postanowienie) powoduje, że wykonanie ewentualnie zatwierdzonego układu (prawomocność postanowienia nastąpi wtedy nie szybciej niż w grudniu 2019 r.) przedłuży się w praktyce do połowy lutego 2020.

W takim okresie wskazywany do tej pory na uzdrowiciela podmiot (Agencja Rozwoju Przemysłu) może być już w ogóle nie zainteresowany kontynuacją finansowania dłużnika i to niezależnie od wyniku niedzielnych wyborów parlamentarnych.

Zwłaszcza, że swoje zainteresowanie uzdrowieniem ST3 Offshore Agencja wyraziła na razie warunkowo i to jedynie do 31.12.2019 r.

Pojawia się zatem pytanie, w jaki sposób dłużnik zgromadzi środki wystarczające do dalszego bieżącego funkcjonowania i spłaty aktualnych zobowiązań od wynagrodzeń pracowników rozpoczynając.

Z kolejnych wątpliwych prawnie pożyczek?

Jak dla mnie, mamy aktualnie do czynienia z pogłębiającym się kryzysem spółki ST3 Offshore i jej dalszym dryfowaniem w stronę upadłości…

No chyba, że zarząd dłużnika wykaże się dobrymi kompetencjami menadżerskimi i będzie w stanie zapewnić spółce przeżycie również w tym przejściowym okresie. Naprawdę życzę w tym zakresie wszystkiego najlepszego.

Tyle tylko, że odroczenie rozprawy w mojej ocenie nie jest dobrą decyzją ani dla wierzycieli, ani dla samego dłużnika.

Czyli, światełko w tunelu coraz dalej…